Sedang aku makan dekat kedai masa lunch, kat kedai jenis masakan melayu. Lauk standard ayam sayur lima-enam ringgit.
Datang si pengemis kasih, mengemis secebis kasih dari aku. Tangannya di hulur mengharap. Mata merendah merenung tanah, kosong. Minta sikit, katanya.
Aku pandang dia, kosong.
Adakah telah mati kemanusiaan dalam diri aku?
Selasa, 23 Ogos 2016
Langgan:
Catat Ulasan (Atom)
Catatan Popular
-
Kepada Awan, Boleh tak kau sorokkan Sang Matahari. Yang sering kali membakar epidermis kulit. Mendidihkan sel-sel otak. Dan menggelapkan hat...
-
"Raja kita. Selamat bertakhta." Habis saja lagu Negaraku dimainkan, bunyi putih mengisi kekosongan hati aku yang menonton setia te...
-
"Assalamualaikum, Angah mak dah balik ni." Mama buka pintu rumah sambil letak kunci atas rak kasut tepi pintu itu. Tangannya yang ...
Tiada ulasan:
Catat Ulasan